yazmak istemedim aslında bu satırları ama tutamadım kendimi, alınacak gücenecek olursa şimdiden özür dilerim.
bundan çok uzun süre değil, yaklaşık 1-1,5 sene önce bir olay yaşandı. bir futbolcu bir teknik direktörle basın toplantısı düzenleyerek, o ana kadar kendisini kadroya almayan teknik direktörü yerden yere vuran basına şunu söyledi: "ben oyuncuyum, o teknik direktör. oyun şablonunu da kimlerin oynayacağını da o seçer, seçilenlerden birisi şayet bizsek çıkar oynarız ve kazanmaya çalışırız. teknik direktörüm beni seçmiyorsa ya ben oyun planlarına uymuyorumdur ya da yeterli değilimdir. bunun için de yetersizsem ben suçlanabilirim, oyun planına uymuyorsam da kimse suçlanamaz."
o oyuncu Raul, o teknik direktör de Aragones'ti. daha sonra o teknik direktörün takımı Avrupa Şampiyonu oldu bildiğiniz üzere. bunları neden yazdın diyeceksiniz bir çoğunuz, alakası ne ki? bence sorun da tam burada yatıyor. Raul bence, son zamanlardaki form düşüklüğüne rağmen dünyadaki en iyi 10 forvetten birisidir tartışmasız. bunu tüm otoriteler söyleyeceği gibi kendisi de biliyor Raul'un ama adam çıkıp bunları söyleyebiliyor işte: "takımı teknik direktör yapar, oyun planını ve oyuncuları o belirler, bizde çıkar o plana göre kazanmak için oynarız." sezon başından beri izlediğim Fenerbahçe sadece 1-2 maçta bunu kabul etti ki onlar da tipik yumurta kapıya dayanınca maçlarıydı. Fenerbahçe'de futbolcular bir direnç içerisindeler, Aragones'in oyun planına uymuyorlar ve benim gördüğüm üzerlerinde garip bir tavır var. bu tavır "giderse de teknik direktör gider" tavrı. bunun iki nedeni var bence. ilki geçen sene takımın iyi oynayp Avrupa'da kazandığı başarı halen daha etkisini sürdürüyor oyuncular üzerinde, bu bir defa yanlış. daha çok değil 1-2 sene önce kendi başkanınız söylemedi mi "tekrarlanmayan başarı tesadüftür" diye, bunu hatırlamaları ve ona göre davranmaları gerekirdi, bunu yapamadılar. ikinci neden de her kötü gidişte ipi çekilenin teknik direktör oluşu. son 10 sende yanlış hatırlamıyorsam Fenerbahçe 12 teknik direktör değiştirmişti. şimdi böyle bir durumda oyuncuda "olan nasıl olsa bana olmayacak." diye bir düşünce oluşmaz mı?
ilk sorunu çözmek için artık geçti, ortada çözülecek bir sorun kalmadı ya da en acı şekilde öğrendiler de diyebiliriz bunu ama tabi taraftarlarına bu acıyı da yaşatmaları tamamen kendi bencillikleri ve hataları. ikincisi ise sanırım bu sefer teknik direktör değil de futbolculara gözdağı verilerek çözülmeli bir şekilde. bu nasıl yapılabilir ben bilemem ama tamamen dışarıdan bir bakış açısıyla benim gördüğüm budur.
tam üstümdeki mesaja bir yanıt olacaksa bu mesaj, suç bana göre Aragones ve geri kalan teknik ekip hariç profesyonel olarak takımla ilgili olan herkeste, kendini büyük gören ve altında ezilen futbolcularda ve buna çanak tutan yönetimde.