Böyle bir sevgi, böyle bir saygı, böyle bir sadakat, böyle bir dayanışma görmedi kamu alem. Bu bir sevda masalı, bu bir Anadolu Efsanesi, bu yeşilin laciverte, sarının beyaza dönüşüp gökkuşağı oluşturması, bu kırılamayan tabuların kırıldığı, tutkusunu kuytularında hissedenlerin el ayak titremesi, tribünlerde delikanlılığa yakılan türkü bu.

Bursa’lı Ihlamur ile Ankara’lı Çınar’ın, Uludağ ile Ankara Kalesi’nin sevişmesi bu.Atatürk stadı ile 19 Mayıs stadı arasında çekilen doğrudan hattır bu. Yeşil Cami ile Anıtkabir’in ruhen örtüşmesidir bu. Kılıç kalkan şakırtılarına Seğmen’in dalması ortada beraber dönmesidir bu.

Aşklarını “mahalle baskısı”na rağmen yüreklerinde dövme gibi taşıyan iki yiğidin, Abdül’ün aziz hatırasını, yadigarını incitmeden taşıyan sapına kadar sevdalı iki delikanlının dostluk yemini bu.

Bu sevgi her yıl iki kere Bursa’dan Ankara’ya, Ankara’da Bursa’ya bir lav gibi akar, yatağını bulur , dağları aşındırır, vadiler oyar.

Kimse anlayamaz, anlamadığı daha da iyi. Medyaya malzeme olmasın, maymunların diline düşmesin, magazinin oltasında solucan gibi durmasın.Biz bize olsun, tribün raconumuza uygun seviyeli kalsın, kimseye bu sevgiyi yozlaştırma şansı vermesin.

Skor ne olursa olsun bozulmayacağını bildiğim, tabelaya bakarak iniş-çıkış yaşanmayacağından emin olduğum, sahada kan gövdeyi götürse de tribünde omuz omuza durulacağından en ufak bir şüphemin olmadığı bir asil duruştur bu.

Bursa’nın dünyada birçok kardeş şehri var . Ama BURSANKARA tek.

Çünkü bu sevgi kudretten geldi, çünkü bu sevgiye şehit kanı ve delikanlı teri bulaştı.

Sevgimizi, katıksız, hilafsız, hilesiz , hurdasız, sapına kadar dürüstçe yaşayacağımız bir tribüne, sahada mertçe, sportmence mücadele edecek 22 delikanlı eşlik edecek.

Haydi bakalım aksın Ankara, Bursa’ya.

Geliyoruz, size geliyoruz, yürüyoruz dosta yürüyoruz.

TEK YÜREK İKİ ŞEHİR,

İKİ PINAR TEK NEHİR