Originally Posted by
Pascal Nouma
-Ben sahaya çıkınca özgür oluyorum. Ben sahaya çıktığımda santra yapıldığı andan itibaren artık Pascal değilimdir. Sahada benim sadece plastiğim kalır. İçimdeki ruh İnönü'nün üstüne yükselir. Ve maçı oradan izlerim. Anlatmak istediğim, ben özellikle Beşiktaş'ta oynarken sahada ne yaptığımı hiç hatırlayamıyordum. Daha sonra maçı izlediğimde hatalar yaptığımı görüyorum. Ancak Leeds maçında hiç pişman olmadım. Şunu söylemem gerekir ki ben Beşiktaş formasını giydiğimde kendimi bir ''Kartal'' olarak görüyordum. Ve bir Kartal'ın bayrağını, armasını bile hatırlamadığım bir takıma yenilmesi beni çok kızdırmıştı. 6-0 yenilmek beni çileden çıkardı. Düşünün ki bir Kartal, bir kediden korkmuş ve ondan üst üste darbeler alıyor. Kara Kartal'ın yenilmesini hiçbir zaman hazmedemem. Eğer Beşiktaş'taysan sen bir Kartal'sın ve buna göre oynaman lazım. Bu kadar basit.
Wonderkid
Mesaj Yetkileri
Alıntılı Yanıtla