Henüz daha dün geldim Sivas'tan gerçekten insan özlüyor futbolu , tribünü ,arkadaşlarını..Adını bilmediğin ama sürekli beraber deplasmana gittiğin yüzüne aşina oldugun insanları görmek bile büyük bir özlem haline geliyor..İçin güzelleşiyor..Anilton 'un yazısı oldukça hoş ve birebir gerçek..Hiç tanımadıgın insanın senle içkisini sigarasını al kardeşim diyerek paylaşması kadar varmı güzel şey..Ben bilirimki biz sorun etmeyiz yemeği,parayı,sigarayı,alkolü kimde varsa o verir.Arada sırada zıt tipler çıkar..Muhtemelen hayatında deplasmana bir kez gidecek tiplerdir bunlar çok barınamazlar zaten aramızda..Ve belkide tribünün en önemli şeyi herşeyin o statta,maçta kalması..