Pek komik sayılmasada şuan için bana komik gelen bir olayı daha paylaşıcam. Hayatım resmen bir roman
Bizim evi yolun üzerinde bir apartman... Bizim apartmandan çıkınca bahsettiğim yolu takiben yukarıda da apartmanlar var. Bir gün o apartmandaki arkadaşlarla onların evinin önünde yolda top oynuyorduk. Tam karşıdada şuan tamamlanan ama o zaman inşaat halinde olan bir bina vardı. İnşaatinde kireç kuyusu vardı hafif derin. Neyse top oynarkene o kuyuya düştü. Kimse almayınca Lan ben alırım ne var deyip girdim kuyuya. Kuyu deyince hafif derin biryer asıl mesele o değil yani, neyse tam topu almaya inerkene küttt kafamda birşey patladı. O da ne orda bir koca tahta. Üzerindede çivisi, kafama battı. Sonra ben ağlayarak eve gittim. Tabi o zaman küçüktüm baya. Annem felan korktu. KLarşı komşuya gittik o kolonya felan sürdü. Çivi battı ama öyle saplanıp kalmadı. Sadece sıyırdı ve kanattı çiviyle gezmiyorum ben, daha sonra hastaneye gittik. Bir kaç uyuşturucu iğne vurup bir kaç dikiş attı kafaya. Ben o an anneme her ne kadar hatırlamasamda anne beni kurtar kaçalım gidelim felan diyormuşum korkudan..Ama iğneyi dikişi felan hissetmedim. Bu sefer ben tedavi olduktan sonra annemin tansiyon düştü 1 dakika felan gözleri görmedi. Ona serum taktılar. Yani o gün ailecek hastanelik olduk
Şuan komik olsada çok zor bir durumdu buda enstantane sayılır.
.
.
.
Birleştirilen Mesaj:
İlk cümle yanlış oldu.
Bizim evimiz bir yolun kenarında.. olacak![]()


Şuan komik olsada çok zor bir durumdu buda enstantane sayılır.
Alıntılı Yanıtla