İlk yarı kötü bir Fenerbahçe vardı ama Güiza'nın kaçırdığı pozisyon gol olsa bu halde bile öne geçmiş olacaktık, 2. devre oyun dengelendi. 2-1 deplasmanda alınacak iyi bir skor, en azından maç 2-1'ken rövanşı unutmayıp, çılgınca saldırmadı takım, 2-1 avantaja döndürülebilir ama 3-1 olsaydı onu çevirmek zor olurdu.

Güiza'ya yükleniyoruz ama Güiza yerine Semih oynasa, o defansın arkasına hızlı koşular yapamayacağı için o pozisyonlara da giremeyebilirdik. Semih'in özellikleri farklı, o oynamış olsa farklı pozisyonlar izlerdik.

Herşeye rağmen Lille gözümüzde büyüttüğümüz kadar değilmiş, Lugano oynayacak olsa haftaya korkum olmazdı, çünkü yüksek konsatrasyonla, savunmaya önem verip maçı kazanabilirdik ama şu durumda 2. maç da herşeye açık.

Evimizde oynuyoruz, mutlaka yenmeliyiz diye, hurra atak yaparsak fena olur, sakin, sabırlı hatta düşük tempoda, topa daha çok hakim olarak oynamalıyız. Bugün zaman zaman böyle oynadığımızda oyunun kontrolünü almıştık. Basit hatalarla goller yediğimizde artık hiç mi hiç şaşırmıyorum.