Takımda Galatasaray ruhu ölmüş -var mıydı?- , 5 metre içinde basıp pres yapan oyuncu sayısı 3 kişi filan. Sanki futbolcuları zorla koymuşlar sahaya zorla futbol oynattırıyorlar, hiç kimse futbola aç değil. Hani bizim o eskiden rakibi boğan atak futbolumuz, ruhumuz, canımızı dişimize takarak inanarak oynadığımız oyundan zerre kalmamış. Bir garip olmuşuz ne yaptığını bilmeyen bir takım, hata yapmaktan inanılmaz korkan sorumluluk almaktan çekinen futbolcular... Özgüvenden eser yok. Bu takımı bu hale nasıl düşürdüler hayretler içerisindeyim. 10.yuz yahu 10. 10 sene önce dünyanın en iyi 10 takımı arasında en tepelerde gösterilen takım şimdi ligde 10. Maçlardan önce bakın oyuncuların yüzüne hangisi inançlı, hangisi "Hadi maç başlasa da oynasak." diyebilecek kadar konsantre. Hangisi top bana gelsin de birşeyler yapiyim diye düşünüyor? Maçın belli bölümleri bazı işler yapıyoruz o ara gol bulursak buluyoruz, bulamazsak ya yiyoruz ya da maç öyle bitiyor. Takımı böyle gördükçe kalbimden birşeyler kopup gidiyor, hiç yakışmıyor hiç...