Benzerine zor rastlanır acayip bir sezon geçirdik. İlk yarıda rezalet sonuçlar, Avrupa'dan elenmenin verdiği üzüntü, ZTK'dan Fenerbahçe formasına yakışmayacak şekilde grubu son sırada tamamlayıp elenmenin verdiği üzüntü, ligde derbilerde yüzü gülmemiş bir Fenerbahçe vardı. Ancak ikinci yarıda öyle bir performans sergiledik ki bir daha böyle bir performansı herhangi bir takımın sergileyebileceğini hiç zannetmiyorum. Son 18 maçta 17 galibiyet ve 1 beraberlik; muhteşem.

İkinci yarıda Trabzonspor'la aramızda 9 puanlık ciddi bir fark vardı ve tek rakip Trabzonspor değildi. Bursaspor da bizim önümüzdeydi, Beşiktaş tam olarak kopmamıştı. Ancak değerli 3'er puanları sırasıyla toplayarak kupaya uzandık. 2. yarıda birçok kırılma maçı oldu. Antalya'da aldığımız galibiyet, geriden gelerek çevirdiğimiz Beşiktaş, Galatasaray, Eskişehir maçları, Ankara'daki Gençlerbirliği maçı, deplasmandaki Eses maçı, son dakikada kazanılan Gaziantep maçı.

Bu başarıda kutlanması gereken çok kişi var. Başta kırılmadık rekor bırakmayan Alex. Ardından Emre, Gökhan, Lugano, Yobo ve birkaç oyuncu haricindeki tüm oyuncularımız. Daha sonra 2. yarıdaki takımın birlikteliğini sağlayan Aykut Kocaman. Transfer yapmadığı için çok eleştirdiğimiz ancak takıma güvendiğini belirten ve büyük risk alan Aziz Yıldırım. Son olarak evde, deplasmanda sürekli olarak takımının yanında olan Fenerbahçe taraftarı.

Aziz Yıldırım'ı birçok açıdan eleştiririm ancak Fenerbahçe'yi sürekli olarak yarışın içinde olan bir takım haline getiren de yine Aziz Yıldırım'dır. Geçen sezonki travmadan sonraki sezon takımın şampiyon olması kolay bir iş değil. Bugün Sivas maçında yüzlerce önemli maça çıkmış Alex'in, kariyerine 16-17 yaşlarında başlayan, onlarca milli maç oynayan, İtalya'da, İngiltere'de onlarca önemli maça çıkmış Emre'nin bile yüzünden gerginlikleri, tedirginlikleri anlaşılıyordu. İsterse 100 bin kişilik statta kendi seyirciniz önünde oynayın, isterse rakibinizin hiç bir hedefi olmasın, kadronuzda milyon €'luk değerde oyuncular olsun yine de o travmanın etkilerini aşmanın kolay olmadığını gördük.

Direkt olarak Şampiyonlar Ligi'ne gitmenin sevincini de yaşamamız lazım. Şampiyonlar Liginin o müziği bile insanı ayrı bir havaya sokuyor.

Yazacak çok şey var ama insan bir türlü toparlayamıyor.

Bu başarıda en ufak emeği geçen tüm insanlara teşekkürler.

Son olarak dar kadrosuyla 82 puan toplamayı başaran Trabzonspor'u da tebrik ediyorum.