muazzam bir yazi okumalisiniz.

Umut Öfkeli ; ; ;

Dun 11 gibi Newcastle Hilton hotelindeydik. Resepsiyona Amrabatin oda numarasini soyleyip ararmisiniz dedim. Resepsiyondaki adam aradi ve telefonu bana uzatti. Nurettin biz geldik.. "Galatasaraylilar" dedim. Telefona "alo buyrun" derken ki yorgun sesi bir anda gitmisti. Titrek ve heyecanlı bir ses tonuyla "ok i am coming abiy" dedi kapattı teli. 5 dakka sonra asansörden çıktı yanımıza geldi. Hepimizi tek tek öpüp kafasini one dogru uzatip "cekingen" bir ses tonuyla nereye oturalim dedi. bende suraya dedim. ok dedi. Koltuga dogru gecerken yorgunsun heralde dedim. evet orucluyum. sahuru gec yaptim, gec yattim aradiginizda da uyuyordum dedi. Kusura bakma dedim, "Ne kusuru abi bu maca faslilar bile gelmezken siz benim icin cikip geldiniz" dedi. Gozleri guluyordu. Bir an bu gercekten bizim amrabat mi diye dusunduk. cunku sanki biz futbolcu o taraftar gibi davraniyordu. Biz rahatken o cekiniyordu. Biz bacaklarimizi uzatirken rahat rahat otururken o hic rahat oturmadi bacaklarini dahi bir an olsun acmadi.

Bu saygiyi bizim meslegimiz, adimiz, yasimiz icin gostermedi, onun karsisindakine saygi duymasi icin o kisinin Galatasarayli olmasi yeterdi. Ben cok futbolcuyu yakindan gordum bazilariyla hatta bire bir konustum sohbet ettim ama Amrabat cok farkliydi beni cok etkiledi.Bir cok Galatasaray'lının dogdugundan beri hayalinde olan seyin gerceklestigine inandim dun. Amrabat bizdik ve artik o formayi giyecektik.

Yazi senaryo falan degildir bizzat amrabat ile fotograflari var umut ofkelinin amrabatin yanindaki siyah tsortlu