---

Bugün diğerlerine göre biraz daha zor olacak.Artık gitme vakti ilk anda çok sevinip perişan olmak da varmış.Kendimi çok alıştırdım bu gitmeye bende.Oliver yapmasın bir oyun bize ? Yok canım neden yapsın sanki ne yaptık adama ? Oturuyorum televizyonun başına elimde biram ve mısırım takıyorum güzel bir film başlıyorum izlemeye.Bir yanım huzurluyken diğer yanım hiç olmadığı kadar tedirgin.O kadar dolu ki kafam filme konsantre olamıyorum.Bir kaç arkadaşım daha var tabi etle tırnak gibi olduğumuz fakat şehirlerimizin ayrı olduğu.Onlara da haber verip bir Allah'a ısmarladık demek lazım.Ah ulan ah Gökçe gelmezse nasıl geçer bu hayat aslında aşık değilim ama sanki bağımlıyım bu kıza.O kadar gariptir ki yanında olunca huzurlu hissediyor insan kendini.Rahat rahat düşünsün Gökçe kalbi nasıl yapmasını istiyorsa o da öyle yapsın.Biraz uyayım en iyisi yarın önemli haberler alacağım.

----

Sabah 9 civarlarında uyanıyorum Gökçe'den bir mesaj var." Bugün buluşalım...".Bizim eve çağırıyorum Gökçe'yi geliyor.Gözleri ağlamaktan şişmiş,hatta gelirken bile ağlamış gibi akmış makyajı biraz.Silik bir sesle kararını verdin mi diye soruyorum.Hiç bakmıyor Gökçe gözlerime halıdaki bir deseni incelermiş gibi göz temasından kaçınıyor.Yinelemiyorum sorumu o susuyor bende deli gibi konuşmak istesem de sevdiğimle susuyorum...