Önceki sezonu 2 kupayla tamamlamış, sezon başlamadan önce Süper Kupa'yı almış takımlarını desteklemek için Şükrü Saraçoğlu'nu tıklım tıklım doldurmuş taraftarımızın önünde şok bir yenilgi aldık. Taraftarın ve yönetimin hoşnutsuzluğu farkediliyordu.



Bir türlü istikrar sağlayamadık, 7. hafta sonunda, ezeli rakiplerimizden Beşiktaş'a Kadıköy'de kaybederek taraftarımız önünde 2. defa boynumuz büküldü. 7. hafta sonunda 2 mağlubiyet 2 beraberlik ile 11 puan toplayabilmiştik. Yönetimin gözünde güvenilirliğim giderek düşüyordu. Evimizde Kayseri'ye karşı 2 puan daha bıraktık 12. haftada. Bu maçtan sonra içinde Galatasaray deplasmanının da yer aldığı 5 maçlık galibiyet serisiyle kendimize geldik. Arada alınan Antalyaspor beraberliği bize pek sıkıntı vermedi ve bu maçtan sonra oynadığımız 9 maçı da kazanarak liderliğe ulaştık.





Eskişehirspor maçı, federasyonun bize karşı olduğunu çok net anladığımız bir maç oldu. 6. dakikada 10 kişi kaldık, 10. dakikada Fabio ile 1-0 öne geçtik, Eskişehir 17. dakikada eşitliği sağladı. 1 kişi eksik olmamıza rağmen oyunda üstün taraftık ama 37. dakikada bu sefer de Mehmet Topuz oyundan atıldı. 9 kişi mücadele etmemize rağmen rakibin kalecisi maçın adamı oldu.



Recep Niyaz için büyük bir şans doğmuştu, Kayseri maçında ilk 11'de yer aldı ve attığı golden sonra bu takıma artık girmiştir yorumunu yaptırttı bana ta ki hiç profesyonelliğe yakışmayacak şekilde atılana kadar. Bu kartla yeniden kendini nötrlemiş oldu.



Kalan maçlarda da zorlanmadık, liderliği garantiledikten sonra Galatasaray beraberliğini aldık.

Şampiyonluk Grubunda da zorlanmadık, ilk 4 maçı kazanıp şampiyonluğu kazandıktan sonra oynadığımız 2 maçta galip gelemesek de, kutlamaların keyfini kaçırmadı bu maçlar.





3. bölüm, Fenerbahçe'nin avrupa serüveni...