Skrill Kuzey Ligi - Yükselme Maçları - Final - Worcester ( H )

Bir haftalık sıkı bir hazırlığın ardından sonunda finale geldik. Adımızı Vauxhall tarihine altın harflerle yazdıracağımız o gün geldi çattı. Maçı kendi sahamızda oynayacağımız için şanslıydık. Yaklaşık 1600 taraftar gelmişti maça. inanılmaz güzel bir ortam vardı. Taraftarlar şampiyonluk şarkıları söylüyor, sahada ısınan oyuncuları teker teker çağırıp onlar adına tezahurat yaptırıyordu.

Maç öncesinde bir gazeteci basın toplantısında rakip takım tekniik direktörünün sahanın zemininden şikayetçi olduğunu ve bu konuda benim fikrimin ne olduğunu sordu. "Daha şimdiden yenilgileri için bahane üretmeye çalışıyor sanırım. Taraftarlarına şirin görünmeye gerek yok. Bizde aynı sahada mücadele edeceğiz. İyi olduğumuz için bizden fazlasıyla korkuyorlar ve yenileceklerinide biliyorlar" şeklinde verdim cevabımı.

Gazeteci ayrıca şansımızla buralara kadar geldiğimizi belirtti. Kendisine gösterilen emeğe saygı duymasını; duymayacak ise toplantı odasını terkedip gitmesini söyledim. Ortamda bir sessizlik oluştu. Sonra dönüp herkese "Geldiğiniz için çok teşekkür ederim arkadaşlar ancak burada bize inanmayan çok fazla insan var ve bize inanmayan SİZLERİ üzeceğim." diyerek çıktım toplantı odasından.

Oyuncularımı soyunma odasında bekliyordum. Gergin ve sinirli olduğum her halimden belliydi. Olanları anlamıyordum. Bunca emeğe nasıl ziyan edebilirlerdi. Herkes geldikten sonra olanları benden duymaları için takıma anlattım. Burada kendi sahamızda bizi kimsenin küçümseyemeyeceğini, insanların şanslarını kendilerinin yarattığını hatırlatmalarını, sahaya çıkıp maçın sonuna kadar kaybetsek dahi canla başla mücadele etmelerini, kendilerini Vauxhall tarihinin altın sayfalarında yerlerini almaları için tek bir fırsatları olduğunu bilerek oynamalarını istedim. Hannigan ve Ellams bütün takımı toplayarak bu maçı alacaklarına dair bütün takımı etrafına toplayıp yemin ettirdi. Görmek istediğim de buydu. bu kenetlenmişlikle sahaya çıktılar ve bu sezonki son maçımız başladı...

Oyuncularımın hırsı gözlerinden okunuyordu. ikili mücadelelere hiç çekinmeden giriyorlardı. ve 6. dakikada sol kanattan yapılan sert ortada defanstan seken top kaleye dogru yönlenince maçta 1-0 öne geçtik. Rakibimiz golün ardından toparlanmaya çalışıyordu ancak diri savunmamızı geçemiyorlardı. 33. dakikaya gelindiğinde bir köşe vuruşu organizasyonunda kale sahası içinde oluşan karambolü çok iyi değerlendiren Ellams skoru 2-0 yapıyordu. Taraftarlar adeta coşmuştu. rakip teknik direktörün gözlerindeki çaresizliği görmüştüm.

Devre arasına bu skorla girmiştik. Oyuncularım çok güzel bir performans göstermiş ve fırsatçılıklarını konuşturmuşlardı. Hepsini teker teker tebrik ettim.Ancak maçın bitmediğini rehavete değil daha çok işimize sarılmaya ihtiyacımız olduğunu söyledim. "Worcester bütün varını yoğunu koymaya çalışacaktır. Onlara geri dönüş fırsatı vermeyin" diyerek tekrar sahaya yolladım 2. yarı için.

İkinci yarıda rakibimiz daha baskılı oynamaya çalışıyordu tahmin ettiğim gibi. şutlarda çekiyorlar ancak uzak ve kaleyi blamayan şutlardı bunlar. dakikalar 61 gösterdiğinde 3 kişilik mükemmel bir verkaç hamlesiyle kaleciyle karşı karşıya kalan Noone sert bir vuruşla durumu 3-0 yapıyordu. rakibin çaresizliğini görmenin bu denli zevk verdiğini hatırlamıyorum. Bizi küçük gören insanlara mükemmel bir ders oluyordu bu final maçı. 4 dakika sonra Ellams disiplinini kaybeden savunmanın arkasına sızarak kaleciyle karşı karşıya pozisyonda zorlanmadan kendinin 2. takımın 4. golünü atarak durumu 4-0 yaptı. Bu golden sonra fark artırabilecekken oyuncularım alkışlatmak adına değişiklikler yaptım ve maçı rölantiye aldık. Taraftar çılgınca eğleniyordu. Sonunda istediğimizi almıştık. Sadece hakemin düdüğünü bekliyorduk. Hakem maçı sonlandıran düdüğü çalınca ortalık yıkıldı. bütün taraftarlar sahaya girdi ve ortasahada yumak olan futbolcuların etrafını sardı. Hep beraber çılgınca şarkılar söylüyorduk.

Bütün takım oyuncuları birer birer anons edilip omuzlara alınıyordu. bu sevinç görülmeye değerdi. Bu takım Vauxhall tarihine altın harflerle geçti. Bense ilk sezonumda yaşadığım bu başarı ile büyük bir gurur yaşıyordum. Ne yalan söyleyeyim sezon başında bu kadar yükseklerden uçacağımızı aklımın ucundan bile geçirmiyordum. Ama şimdi bulutların çok üzerindeydim...

[YOUTUBE="5AJ-4bFJwAs"]FINAL[/YOUTUBE]