Yalnız şöyle bir durum var: Bu çocuğun onlarca akrabası, kıramayacağı arkadaşları var... Kendimizi onun yerine koyalım: Kimler ne isteyecek? Kaçına "hayır" diyebileceğiz. Önümüzde iki seçenek olacak; ya içinden geldiğimiz ve çoğu yoksul kişilerden oluşan çevre ile bağlarımızı kopartacağız ve amiyane tabirle "bir yanı kalkmış" eleştirilerini sineye çekeceğiz; yahut bunu yapamıyorsak, belli harcamaları göze alacağız.

-Arda yeğenim, çok sıkıştım valla; hacizciler kapıda...

-Valla Dayıcığım, benim durumumda iyi değil; ödemelerim var.

Böyle bir cevap şansı olmadığına göre... Arda eşiyle dostuyla, çocukluk çevresiyle bağlarını koparacak birisine de benzemiyor. Ben açıklamasını -eğer doğruysa- doğal karşılıyorum. Yakınmak onunda hakkı... Çünkü onların harcamaları da kendilerine göre oluyor.