Uzun zamandır takımımdan bu kadar umutsuz olmamıştım.

Aykut Kocaman sezon başında “Alex belli bir seviyeye geldi. Yavaş yavaş Alex’siz seçenek oluşturmak adına adım adım gitmeye çalışıyoruz. Bu sezon bir kaç adım daha atmak amacındayım” sözleri yine havada kalacak ne yazık ki oysa artık bir değişimin gerekliliği her açıdan kendini deli gibi belli ediyordu. Bir oyuncuya bağlı kalan sistemden vazgeçip yeni bir oyun felsefesi monte etmek için sezon öncesi kamplar en ideal yerdir. Oysa kampa bakıyoruz, temeldeki oyuncu yine Alex, hazırlık maçlarında yine ona endeksli futbol anlayışı. Peki ne zaman düşündüğünü yapacaksın, sezon içinde mi ? Sanmıyorum.

Alex gibi bir oyuncu sizi 10 kişi oynatır, geriye kalan 10 adam ;
Elit dereceye ulaşmış bir kaleciyse
Bekler, oyunu her iki yönüyle oynayabilen en verimli sağ ve sol beklerse
Göbektekilerden biri Uruguay diğeri Nijerya kaptanıysa
Sağ Açık beton gibi kuvvetli
Sol Açık harika işler çıkaran bir bücürse
Orta alanda üst düzey liglerin kokusunu tadmış bir maestro ve kuvvetli bir adam varsa
Son olarak ileride bir Siyah İnci, tecrübe abidesi bir oyuncuya sahipseniz
18/17 yaparsınız.

Cristian-Alex-Topal
Cristian-Alex-Selçuk
Selçuk-Alex-Topal

ile oluşan bir ortasaha size denk ve güçlü takımlar karşısında nal toplatır, hatta kapalı-kontra oynayan takımlar için sürpriz abidesi olursunuz. Oyunun en kilit bölgesinde 3 tane durağan adamla futbol oynamak intahar sebebidir ve en baştan söylemek gerekirse ; Ölmeye hazır olun.

Belli ki biz Alex'e bağımlı oyundan vazgeçmeyecez, kendi düşen ağlamaz. Şimdiden üzülmeye hazır olun bir yerden sonra alışkanlık yapar zaten.

Bir takıma karşı 1 seneyi aşkındır zayıf kalıyorsunuz ve buna rağmen yaptığınız tek şey izlemek ve hayıflanmaksa şimdiden geçmiş olsun.