----

Günler geçmek bilmiyor.Ardımda bırakacağım veya yanında götüreceğim 2 kişi var.Biri annem,birisi de Gökçe onlar bu kararıma nasıl bir tepki göstecekler acaba ? En zoru da onlarla vedalaşmak be.Annemin yanına gidiyorum.Ahh anne neler yapmışsın yine.Yaprak sarmaları,börekler..Bir anda ağzımda çıkıveriyor."Anne ben İsveç'e gidiyorum ".Gülüyor annem ilk başta şaka yaptığımı sanıyor.Ama hayatımda olmadığım kadar ciddiyim bu sefer ben gidiyorum anne ilk defa senden uzakta bir yerle gidiyorum.Süzülüyor ikimizinin gözlerinden de birer damla yaş sarılıyoruz annemle."Hakkını helal et anne gidişi var ama dönüşü yok bunun " diyorum.Vuruyor sırtıma saçmala salak diyerekten.Annem ardımda bıraktığım ilk kişi oldu.

Gökçe'yi aradım müsait misin dedim.Onla da ya vedalaşacaktım ya da kader arkadaşı olarak yanıma götürecektim.Gökçe'ye de anlattım İsveç'e gideceğim diye.Büyüdü gözleri,şaşırdı.Kimse inanmıyor çünkü bir şeyler başarabileceğime Gökçe nasıl geleyim okulum diyor ailem,arkadaşlarım diyor.Ben gidiyorum Gökçe diyorum gelmek istersen kolumu uzatıyorum atlıyor üstüme gitme nolur diye.Gitmeliyim diyorum sende gel okuluna orada devam edersin sadece ikimiz çok güzel olur diyorum.Tamam diyor yarına kadar bekle biraz düşüneyim diyor.Ee tabi doğal olarak da moralim bozuluyor ardımda 2 kişi ya Gökçe gelmezse benimle İsveç'e ?