Klüp olarak çok yoğun bir sezon öncesi geçirmiş, teknik ve futbolcu kadromuz elinden geleni yapmıştı. Her ne kadar kupada 5.turda elenmiş olsakda sezon öncesi çalışmalarımızdan oldukça memnunduk. Ligin başlamasına 4-5 gün kala oyuncularımı serbest bırakmıştım zira çok ağır bir tempoda kamp yapmıştık. Artık önümüzdeki maça konsantre olmuş rakibin analizi yaparken telefonum çaldı. Arayan bay Vilkkiydi akşam yemeğine çağırıyordu.

Yemeği yedikten sonra Rossa bana bir mektup vermişti. Gönderen Gabrieldi. Benim kırgınlığımı bildiği için mektubu klüp direktörünün evine yollamıştı. Zarfı açıp bakıyordum ve gözlerim doluyordu. Gidiş dönüş uçak bileti ve Boca Juniors - Newell's Old Boys maçına bir bilet vardı..

- Ne oldu Juan duygulandın ?
+ Evet Roosa eski günler geldi aklıma. Gabriel daha önce Newell's ve Bocada top koşturmuştu ve bu iki klübüde çok sever. Beni antrenmanlarına ve maçlarına götürürdü. Daha sonra avrupaya transfer olmuştu ama kalbi hep Arjantinde bu iki klüpteydi. Gabriel futbol oynamayı bıraktıktan sonra birbirleriyle olan bütün maçlarını beraber izlemiştik. Zarfın içindede maç bileti var.
- Juan o senin arkadaşın.
+ Arkadaşımdı...
- Dostluklar kolay kurulmadığı gibi kolayca yıkılmaz. Çocukluğunu düşünsene, oyunlar oynar kavgalar edip küser ama en nihayetinde yine o arkadaşlarında ekmeğini paylaşıp, onlarla aynı bardaktan su içersin
+ Ne demeye getiriyosun Roosa ?
- Diyorum ki siz yine o çocuklarsınız. Sen ekmeğini böldün ama o istemedi şimdi ise o seninle suyunu paylaşmak istiyor.

Roosayla biraz daha konuştuktan sonra ikna olmuştum. Kırılmıştım doğru ama bazen ağacın daha gürleşmesi ve büyümesi için budanması gerekir diy mi ? ..


Gözlerim Gabrieli arıyordu ama havaalanında beni bekleyen kimse yoktu. Biraz daha bakınırsam maça saatinde yetişemeyecektim. Bir taksi çağırıp La Bombonera stadına gidiyordum. Hangi trübün yada koltuk olduğuna bakmaksızın her zaman izlediğimiz yere doğru yürürken Gabrieli görmüş ve biraz duraksamıştım. Sarılıp biraz sitem ettikten sonra Gabriele tavrının sebebini sormuştum oda bana sorunlara kendi çözümümü üretmemi istediğini ayrıca klübün bütçesine zarar sokmamak ona vereceğimiz parayla yeni anlaşmalar yapabileceğimi düşündüğünü. Bana yardım etmek için klüp çalışanı olmasının gerekmediğini söyledi.

Nihayet Gabrielle aramız düzeldi kafamı kurcalayan en önemli sorun ortadan kalktı. Şimdi Kotka şehrini şahlandırma zamanı...