Demiryolu işçileri artık premier ligdeydi..Şehirde müthiş bir sevinç vardı ne var ki bu duygu kısa süre sonra yerini hüzne bırakıyordu. Klüp menejeri Juan Diaz hastaneye yatmıştı. Geçmişinde profesyonel futbolculuk olmayan hatta kökeni mühendis olan bu genç adam 3 yıl gibi bir sürede klübün sevilenleri arasına girmeyi başarmıştı. Haliyle hastanede görüş saati kavramı kalkmıştı. Çalışanı, çalışmayanı, amiri, memuru bütün Crewe halkı fırsat bulduğu an soluğu hastanede alıyordu. Tüm taraftar biran önce genç adamın ayaklanıp takımın başına geçmesini istiyordu. Çünkü Crewe tarihi henüz daha yeni yazılmaya başlanmıştı yapılacak çok iş vardı. Diaz da bu durumun farkındaydı ve hasta yatağından durumu elverdiğince klübü idare ediyordu. Asistanına düşük itibarlı takımlarla bolca hazırlık maçı yaparak takımın kondisyon olarak lige hazırlamasını ve kendi arasındaki uyumla beraber taktiğe olan uyumunu artırmasını söylemişti. Kendisi de bu süre zarfında iyileşmeyi ve taburu olmayı umuyordu.



Alınan skorlardan ziyade oynanan futbol, oyuncuların taktiğe ve birbirine olan uyumu gibi Asistanından gelen raporlar Diaz'ı daha mutlu ediyordu. Sadece taraftar değil yöneim kuruluda hocasını çok seviyordu. Başkan hiç bir şeyi esirgemiyordu. Takım tam anlamıyla takımdı.



Gelen haberlerle Diaz daha çabuk iyileşiyor biran önce sahaya inmeyi arzuluyordu. Başkan görevini yaparda taraftar boş dururmu ?