----Sabah 10:30 Antreman Öncesi Fikret Orman'ın Odası----

'' Başkanım merhabalar. ''

'' Merhabalar Emir'im buyur gel otur. ''

'' Saolun başkanım. ''

'' Noldu hayırdır? Bir sıkıntı mı var? ''

'' Başkanım,biliyorsunuz koşuşturmaca içindeyim kurslar felan filan.Ben bu Elazığspor maçında-

-Sözü kesilir-

'' Sahada olmasam diyecektin değil mi? Tamam Emir sorun değil,asistanı yollayabilirsin.Ama bunun için bir şartım var. ''

'' Tabii ki başkanım buyrun. ''

'' Ziraat'ta istediğin maça asistanla çıkabilirsin,yalnız Ziraat'ı kazanamassan birdaha ki sene maaşından 500.000 ₺ keserim. ''

'' Peki başkanım kabul. ''

Odadan çıkarken,sinirlerim bozulmuştu.Ne kadar paragöz bir adam demiştim.Belliydi takımın şu zamana kadar Fenerbahçe ve Galatasaray'dan eksik olmasının sebebi.***** herif diye mırılandım.Verdiğim sözü düşünerek antremana girdim...



Elazığ maçında asistan iyi iş çıkarınca Adana maçında da onu görevlendirdim.İyi iş yaptı,ZTK grubumuz da çok iyi başladık.Zaten grubumuz kolay olduğu için pek de önemsemiyordum.

Ligde zirve mücadelesi vermemiz için antremanlardan önce çocuklarla toplantılar yapıyor,önce ki maçın kritiğini çıkarıp eksiklerimizi görüyorduk.Ayrıca Habher'den eğitimlerim de maç için de soğukkanlık ile ilgili bilgiler alıyordum.

Marsilya maçından önce beni ter basmıştım.Maç öncesi basın toplantısına bile katılamamıştım.Kazanan takım,gruptan lider çıkacaktı.Okan beni aradı.

'' Abi kazanırsak lider çıkıyoruz,ne diyorsun alır mıyız maçı? ''

'' Olum evimizde affeder miyiz be? Taktik çalıştırdım bizim keratalara gün boyu.Fark atacağız fark. ''

'' Ayaklarına sağlık abi. ''

Böyle konuşmam tamamen yalandı,ter basıyordu her yerimi.Sözümü tutmam gerekiyordu.

Maç sonunda şaşırtıcı şekilde dediklerim çıkmış,fark atmıştık.Artık son maç Groningen ileydi.Groningen maçı için rahattık,liderlik garantiydi.

Bu maçtan önceki Gaziantep deplasmanı ligdeki kritik maçlardan biriydi gözümde.



Gaziantep deplasmanın kritikliğini soyunma odasında çocuklara anlattım.Birbirimizi alıkışlayarak sahaya çıktık.İşler istediğimiz gibi gitti.Net bir skorla kazandık.Maçın 70.dakikasında telefonu elime almış,diğer takımların skorlarına bakıyordum.76'da gelen golle telefonu elimden fırlattım,öyle sevindim.Masraf çıktı boşu boşuna.

Groningen maçında rehavete kapılmamız gerektiğinin altını çizsemde evimizde 7 gol attığımız takıma karşı çok ağır bir mağlubiyet aldık.Denecek bir söz yoktu.Üzgün ama ders çıkarmış bir haldeydik.

Groningen maçı ertesi sabahı erken saatte Fikret Orman beni odasına çağırdı.

Kapıyı tıklayıp girdim,kapıyı örterken sinirle elinde ki bardağı fırlattı.Ne derse haklıydı.

'' Biz sana bunun için para mı ödüyoruz ha? ''

'' Taraftarın gözünde maskara olduk bu skorla,maskara! ''

'' Şükret gruptan lider çıktık,yoksa bu binaya son girişin olurdu bu. ''

dediği anda sinirlerim fırladı.

'' Hadi kov beni! ''

diye bağırdım.

Ufak bir sessizlik oldu,kusura bakma sert çıkıştım.Neyse antreman saati,görüşürüz dedi.

Bir nevi odadan çıkmamı istedi.

Bu tepkiyi bilerek vermiştim,bu adam paragözdü.Bana ödeyeceği yüklü tanzimat ve taraftarın tepkisini kaldıramayacaktı.Elimde ki kozları iyi kullanmıştım.

Antremana doğru ilerlerken bir çığlık duydum,koşmaya başladım.Korkum oyuncularımdan birinin sakatlanmasıydı.Korkunun ecele faydası olmazmış,sözünü çok iyi anladım.Fierro acılar içinde yerde kıvranıyordu.Sedyeyle bakım merkezine taşındı.Kritik bir durum yoktu Allah'tan.2 haftalık bir sakatlık yaşamıştı.

Antreman esnasında,tabloları inceledim.



Kafamdaki planlamalara göre Konya deplasmanı dışında ki maçları asistan oynayacaktı.Ziraat Türkiye kupası grubumuz oldukça kolaydı,vakit açısından bundan iyi faydalanmak istiyordum.



Ligde zirve yarışına ortaktık.Tek yapmaımız gereken maç kaybetmeden,derbileri beklemekti.Kafam da kurguladıklarıma göre,derbide bombaları patlatacaktık.



Avrupa'da ise eleme turunda rakibimizi bekliyorduk.Tek umudumuz,kolay bir rakip olmasıydı.Deplasmanda beraberlik ve evde galibiyet alarak tur atlamamız,muhteşem olurdu.Avrupa,prestij ve maddiyatın bankasıydı.