Dünya çapında Aragones'ler, çeyrek final oynatan Zico'lar eleştirildi, Aykut Kocaman'a toz kondurulmuyor.

Ne duygusalmışız arkadaş ya. Böyle duygusal olmaya devam edersek başarısızlığa mahkumuz. Duygusallıkla bu işler yürümez. Akıl var, mantık var. Her şey ortada.

Gol sonrası formda bir Alex'in çıkarmak, Sow'u çıkarmak hangi aklın ürünü?

Gol geliyorum diye bas bas bağırıyor, bu hoca sayesinde.

Geçen seneki G.Saray maçını hatırlatırım. 2-0 öndeyken maçı G.Saray'a ikram ettik geriye çekilerek. Ya arkadaş rakip mahalle takımı mı, koskoca G.Saray, geldiler ve 2 tane attılar, 3.'yü atıyorlardı, direkten döndü.

Aynısı yine. Marsilya mahalle takımı mı geriye çekileceksin de o da hiçbir şey yapmayacak? Sen çekilirsen adam gelir, dener, atar. Zaten potansiyeli olan bir takım, sen bu takımı oynatıyorsun, diyorsum ki "gel bana gol at, çekildim geriye, yaslandım, her varyasyonu dene."

Kocaman'ın savunulacak tek bir yanı varsa, o da 3 Temmuz sürecinde gösterdiği tavırdır. Ancak o zaten yapılması gereken bir şeydi. O adamlık, efendilik dersidir; ancak o günler geride kaldı, çok şükür atlattık. Artık futbol dersi vermek gerekir sahada, ancak bunu da Kocaman başaramıyor. Kocaman o süreçte öyle yaptı diye, göz göre göre takımı ona mı bırakalım? Ben de o süreçte elimden geleni yaptım, oturtun beni de başkanlık koltuğuna, bir ayda kulübü batırayım, buna da müsade eder, beni destekler misiniz?