Memleketim, Memleketim, Memleketim,
Taşına toprağına kurban olacağım memleketim. Küçükken herkesin hayali vardı, Polis olmak, Doktor olmak, Mühendis olmak filandı işte ama benim ki farklıydı, Her seferinde tahtaya kalktığımda, biri sorduğunda veya kalabalık ortamlarda hemen kendimi belli edip ben büyüyünce futbolcu olup Trabzon'da oynayacağım derdim. Çocukluk hayali işte dediler ve içimdeki bu sevdayı bir türlü farketmediler. Hergün okul çıkışı maç izleyip kendi kendime konuşurdum. Bazen okula gitmeyip tesislere gittiğimde olurdu. Oyuncular ile görüp sarılmak yeterdi bana ve beni mutlu ederdi. Birgün bende böyle olacağım derdim kendi kendime fakat beklenmedik bir olay, bir hata yüzünden hayallerim kayboldu, uzaklaştı benden...
Hayal kuramıyor düşünemiyordum. En çok istediğim, en çok hayalini kurduğum rüyam benden uzaklaştı ve bir anda kayboldu. Futbolcu olmak istiyordum ve buna inanıyordum. Yetenekli olmadığımı bilmeme rağmen savunma olarak iyi olduğumu düşünüyordum fakat bunun artık bir önemi kalmadı. En çok sevdiğim iş ile meşgulken geldı bu bela, bu hata, bu yanlış...
Benim hatam mıydı ? Benim suçum muydu ? Bilemem ama benim hayatıma maal olduğunu biliyorum. Daha gençtim ve ailem beni teselli etmeye çalışsada ne fayda ? İstediğim o formayı asla giyemeyecektim artık! İçimden artık sahalara gidip, futbolcuları görüp sarılmak gelmiyordu. Beklenmedik o kaza ile hayatım resmen kaybolmuştu. Yürüyen bir çocuktum artık.
Günler ayları, Aylar yıllar derken epey uzun bir zaman geçti. Bir bacağımın olmamasına alışmıştım fakat hala yaşama isteğim yoktu. Sakattım ve istediğim hiçbirşeyi yapamazdım. Koşamaz, Zıplayamaz ve oynayamazdım. Maça gittiğimde takımım gol attığında zıplayarak gol sevincini yaşayamazdım.
Ailem bana destek olmaya çalıştı yani çabaladı. Protez bacak ile beni tekrardan canlandırmak istediler ama ne fayda ? Benim rüyalarım gittiğinde hayallerim kaybolduğunda yaşama sevincim mi kalırdı ? Birkaç gün somurtkan yüz ile dolaşırken babam yanıma geldi ve güler yüz ile bişeyler söyledi.
" Oğlum böyle evde oturup dışarıya bakmakla birşey olmaz. Zaman ne geri gelir nede düzelir. Benim sana en iyi önerim seni futboldan ayıranlara inat çalışman olur. Futbolcu olamayabilirsin fakat menejer olabilirsin. Kendini bu alanda geliştirip birgün Trabzonspor'u yönetebilirsin." dedi.
Aklımda deli sorular ile döndüm durdum. Haklı olabilir miydi ? İstediğim bu hayat tekrar canlanır mıydı ? Trabzonspor'un başına geçip Şenol Güneş gibi efsane olabilir miyim ?
- Devamı sonra
-
